ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ. ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΒΟΥΛΑ ΚΑΙ ΠΕΙΘΗΝΙΑ ΟΝΤΑ

Οκτ 29, 2020 | Δημοτικά

Οταν πάντως ακούς δήμαρχο να λέει στο δημοτικό συμβούλιο έχω την πλειοψηφία «έτσι κι αλλιώς» και «τα έχουμε συμφωνήσει στο προσυμβούλιο μεταξύ μας» είσαι τελειωμένος ως τοπική κοινωνία.
Πρώτα από όλα διότι ως δήμαρχος αν δεν σέβεται και απαξιώνει έτσι τους ίδιους τους συνεργάτες του δημοσίως, καταλαβαίνει κανείς τι σεβασμό μπορεί να τρέφει για τους πολίτες.
Δεύτερον αν δεν σέβεται τους δημοκρατικούς θεσμούς, τις δημοκρατικές διαδικασίες και το ανώτατο όργανο διαβούλευσης που ορίζει η ελληνική πολιτεία για μια πόλη, καταλαβαίνεις πόσο νοιάζεται για την γενική βούληση, τις ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών.
Και τρίτο και κυριότερο, όταν σε μια κοινωνία 50.000 ή 100.000 κατοίκων αναλαμβάνει ένας μόνος του εν λευκώ να σκέφτεται και να αποφασίζει με τις δικές του προσλαμβάνουσες, για την εξέλιξη της πόλης του και την επίλυση των προβλημάτων της, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα που εκείνος νομίζει ότι πρέπει να εξυπηρετήσει… η πόλη βαδίζει προς τον γκρεμό με μαθηματική ακρίβεια.
Η δημοκρατία είναι ένα σωστό διοικητικά λειτουργικό σύστημα, διότι έχει το πλεονέκτημα της διαβούλευσης. Πολλά μυαλά, πολλές εμπειρίες, δημιουργούν μια πλούσια βάση λύσεων και προτάσεων. Οταν μια αλαζονική και αυταρχική εξουσία έρχεται και ακυρώνει αυτό το πλεονέκτημα, τότε η ίδια η κοινωνία έρχεται και περιορίζει τις επιλογές της και δημιουργεί αδιέξοδα και δυσλειτουργίες στην ζωή της. Τα δημοκρατικά πολιτεύματα συγκρούστηκαν και αναμετρήθηκαν με τα αυταρχικά στην ιστορία και επικράτησαν όχι γιατί ήταν δικαιότερα, αλλά γιατί ήταν αποτελεσματικότερα, πιο ευέλικτα και υιοθετούσαν καλύτερες επιλογές.
Γιατί επιμένουμε στις μελέτες ολοκληρωμένων πολιτικών
Ας ξεκινήσουμε από τα απλά και αυτονόητα. Για να πάρεις χρηματοδότηση για ένα έργο πρέπει να έχεις μελέτη στα χέρια σου. Η πολιτεία, το κράτος, τα Υπουργεία η Ευρωπαϊκή Ένωση για να σε χρηματοδοτήσουν πρέπει να τους δείξεις τι ακριβώς θα κάνεις. Οπότε αν ξοδέψεις 100.000 ευρώ για μια μελέτη θα πάρεις πίσω 3.000.000.
Δεύτερον: οι δήμοι για να κάνουν έργα έχουν δύο επιλογές. Η θα ξοδέψουν τα χρήματα που έχουν από τα ταμεία τους ή θα καταθέσουν μελέτες και θα λάβουν χρηματοδότηση από την πολιτεία.
Οταν όμως ένας δήμος χρηματοδοτεί ένα έργο από ίδιους πόρους, τότε ουσιαστικά διπλοφορολογεί τους δημότες του καθώς και το κράτος τους έχει φορολογήσει για να δώσει στο δήμο τα χρήματα να κάνει το ίδιο έργο. Με αυτόν τον τρόπο τα χρήματα από την πολιτεία δεν θα πάνε στους δημότες του συγκεκριμένου δήμου που φορολογήθηκαν για αυτό το σκοπό, αλλά στους δημότες ενός άλλου δήμου που έχει μελέτες στα συρτάρια του.
Αρα μελέτες σημαίνει αξιοποίηση του φόρου που έχουν δώσει στο κεντρικό κράτος οι δημότες σου.
Και πάμε τώρα στα πιο σύνθετα.
Γιατί το Ελληνικό Κράτος, τα Υπουργεία και η Ευρωπαϊκή Ενωση κρατάνε το 80% της φορολογίας των δημοτών για να το δώσουν σε στοχευμένες δράσεις. Γιατί ανεξάρτητα από τις επιλογές μιας δημοτικής αρχής, οι πόλεις και οι άνθρωποι πρέπει να έχουν συγκεκριμένες υποδομές. Πρέπει να έχουν αντιπλημμυρικά έργα, πρέπει να έχουν σχολεία, και για να πάμε στα πιο σύνθετα πρέπει να λειτουργούν με όρους Βιώσιμης Κινητικότητας ή πρέπει να κάνουν ανακύκλωση.
Περιμένουν λοιπόν από τους δήμους να δηλώσουν πρόθεση, να κάνουν μελέτες για να τους χρηματοδοτήσουν τέτοιου είδους απολύτως απαραίτητα έργα.
Και πάμε σε πιο προχωρημένο επίπεδο τεκμηρίωση για της μελέτες. Ζούμε στην εποχή των Big Data και της διαπληροφοριακής διακυβέρνησης. Κάθε λειτουργία μιας πόλης ή ενός ανθρώπου ή του συνόλου του ανθρώπων έχει τεράστιες και πολυποίκιλες επιδράσεις στα πάντα. Από το Περιβάλλον μέχρι τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και την συμπεριφορά τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μελέτες με υπεύθυνα επιστημονικά στοιχεία και συμπεράσματα για τις δράσεις μας αλλά και να τεκμηριώσουμε ολοκληρωμένες πολιτικές μιας εξελικτικής πορείας βάθους χρόνου, με ολιστική αντίληψη.
Τι σημαίνει αυτό; Αν θες να αντιμετωπίσεις την ανεργία, θα πρέπει να αναπτύξεις την τοπική σου αγορά, αυτό σημαίνει ότι θα ανεβάσεις και την ζήτηση κατοικίας, αν το κάνεις όμως αυτό θα πρέπει να λύσεις κυκλοφοριακά προβλήματα και να χρησιμοποιήσεις και εναλλακτικές μετακινήσεις για να λειτουργήσει και η γειτονιά και η αγορά. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να απελευθερώσεις τα πεζοδρόμια και να τα διευρύνεις. Δηλαδή να κόψεις δέντρα. Αυτό όμως σημαίνει ότι θα αυξήσεις πολύ τις ενεργειακές σου ανάγκες. Παράλληλα η αύξηση της ζήτησης για κατοικία φέρνει και πρόσθετες ανάγκες για σχολεία και αθλητικούς χώρους.
Με λίγο λόγια χωρίς μελέτες ολοκληρωμένων πολιτικών ολιστικής αντίληψης, φτιάχνεις το ένα και χαλάς το άλλο. Οι θεσμοί: κράτος και Ευρωπαϊκή Ενωσης διαπίστωσαν από την εμπειρία χιλιάδων πόλεων, ότι σε ένα βάθος εικοσαετίας το κόστος του να διορθώσεις όλες τις ζημίες που έχεις κάνει από μια δράση σου στοιχίζει εκατό φορές περισσότερο από το να μην είχε κάνει την δράση. Αρχίζουν λοιπόν και απαιτούν πια μελέτες ολοκληρωμένων πολιτικών για την Βιώσιμη Κινητικότητα, την Ενεργειακή διαχείριση, τα πολεοδομικά σχέδια σε σχέση με την επάρκεια κοινόχρηστων χώρων και υποδομών κλπ.
Αλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απαίτηση για Πράσινες Δημόσιες Συμβάσεις. Δεν μπορείς να φτιάχνεις μια πλατεία να την γεμίζεις με μπετόν, να την μετατρέπεις σε θερμοσυσσωρευτή και να την καθιστάς αβίωτη, αυξάνοντας και τις ενεργειακές απαιτήσεις των περίοικων και πιθανώς και τις ανάγκες στάθμευσης στην περιοχή σπαταλώντας πόρους που ως τελικό αποτέλεσμα έχουν πολλαπλάσια ζημιάς. Πρέπει να μελετάς συνολικά το θέμα με τις ευρύτερες επιπτώσεις του και να αντιμετωπίζει συνολικά το πρόβλημα.
Για όλους του παραπάνω λόγους εμείς από την αρχή επιμένουμε. Μελέτες και μάλιστα ολιστικής αντίληψης.