Δεν υπάρχει Δήμος στην Ελλάδα που ο ίδιος να μην καταστρατηγεί τους Νόμους του Κράτους ή ακόμη χειρότερα, τους δικούς του Νόμους και αποφάσεις των Δημοτικών συμβουλίων.
Και οι Δήμοι οφείλουν να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Το δημόσιο συμφέρον είναι νομική έννοια, διότι καθορίζεται από τους κανόνες δικαίου και μόνο μέσω αυτών μπορεί να υπάρξει και να λειτουργήσει εντός της έννομης τάξης, παράγοντας τις αντίστοιχες έννομες συνέπειες. Κατ’ αρχάς, αποτελεί τον σκοπό των νομικών πράξεων ή υλικών ενεργειών των δημόσιων νομικών προσώπων.(Γενικό Διοικητικό Δίκαιο , καθ. Ευγενία Πρεβεδούρου).
Δηλαδή με απλά λόγια, επειδή το δημόσιο συμφέρον είναι μια έννοια εντελώς γενική και αόριστη, δεχόμαστε ότι είναι συνυφασμένο με το Κοινό Καλό. Αυτό που ωφελεί το σύνολο με έμφαση στις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Πάνω από θρησκείες, φυλές και επαγγελματικά συμφέροντα. Στο βαθμό λοιπόν, που το δημόσιο συμφέρον είναι αποκομμένο από το Κοινό Καλό, τότε εξ ‘ορισμού εμπεριέχει την έννοια του ανταγωνισμού που αποσκοπεί στην τελική κατάργηση του ανταγωνισμού με την υπερίσχυση λίγων ή ενός. Για αυτό υπάρχουν όμως, οι υπηρεσίες οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την εξουσία να επιβάλλουν τον Νόμο. Για το Κοινό Καλό, επειδή ο Νόμος , πάντα προστατεύει τους αδύναμους, τους ευάλωτους, τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες είναι σε δυσμενέστερη θέση για διάφορους λόγους.
Γιατί αυτή είναι η δουλειά τους
Ειδικότερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση, είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου τα οποία είναι αρμόδια για την διοίκηση εντός των ορίων τους. Σε περίπτωση σύγκρουσης αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικής διοίκησης και ΟΤΑ α’ ή β’ βαθμού (περιφέρειες),συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ των ΟΤΑ. Δηλαδή σε τοπικό επίπεδο, αν έχεις παράπονα, αν έχεις αίτημα, αν οτιδήποτε ζητάς στο Δήμαρχο πρέπει να πας.
Μην απορείτε γιατί κάποιοι δήμοι, στη κρίσιμη δεκαετία 2010-2020 με οικονομική κρίση και ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο λειτουργίας του Κράτους. Μια δεκαετία αβεβαιότητας και κοινωνικής απορρύθμισης και για το τέλος της, μία πανδημία. Υλοποίησαν Έργο για το κοινό όφελος. Δημιούργησαν ασφαλείς διαδρομές για πεζούς. Διαφύλαξαν τους κοινόχρηστους χώρους . Τους βελτίωσαν με έργα υποδομής. Δημιούργησαν πεζόδρομους , απαγόρευσαν την στάθμευση και πειθάρχησαν τους παραβάτες.
Πολιτική Βούληση για το κοινό όφελος ή Τακτοποίηση Ημετέρων;
Στο μέτρο του δυνατού ή απλά στο μέτρο της δικαιολογίας την οποία χρησιμοποιεί η εκάστοτε διοίκηση. Δηλαδή όπως υπάρχουν δήμοι και υπηρεσίες οι οποίες αποφασίζουν με μηδενικό δημοσιονομικό κόστος υπέρ της ασφάλειας όλων, όπως ορίζει ο νομοθέτης . Ένα παράδειγμα, θα δείτε παρακάτω είναι ο Δήμος Αιγάλεω, παράδειγμα προς μίμηση. Κι ένα αρνητικό παράδειγμα ο Δήμος Ηλιούπολης. Πως; Με τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων. Αποφάσεις της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής και Δημοτικού Συμβουλίου. Πολιτική βούληση λέγεται.
Το ελάχιστο πλάτος του οδηγού όδευσης τυφλών είναι 40cm και βρίσκεται πάντα εντός της ελεύθερης ζώνης όδευσης πεζών, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ.
Όχι μόνο ο τυφλός αλλά και ο χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου και ο οποιοσδήποτε συμπολίτης πεζός ή με καροτσάκι μωρού ( πλην των πελατών ) πρέπει να χρησιμοποιεί την εξωτερική πλευρά της τέντας γιατί απλά δεν μπορεί να περάσει ανάμεσα στο περίπτερο και τους πάγκους του!!καλά τα Μεγάλα Έργα αλλά είναι μεγάλα μόνο αν ακολουθούνται οι νόμιμες τεχνικές προδιαγραφές και η παραλαβή τους γίνεται ύστερα από έλεγχο.Φυσικά πρώτο ρόλο παίζει ο σεβασμός στον πολίτη, αλλά στην πόλη μας αυτό μάλλον δεν μετράει!ΕΚΤΟΣ αν τελικά – θα το πω ξανά – οι εργολάβοι στην πόλη μας, ανεξέλεγκτα κάνουν ότι τους καπνίσει***
