Ενεργοί Μπαμπάδες – Για τα δικαιώματα του παιδιού
Εμπειρία από τις χώρες με συνεπιμέλεια:
Η ανατροφή και από τους δύο γονείςμετά απόένα διαζύγιο μειώνει την έντασηκαι τιςσυγκρούσεις Στις χώρες όπου εφαρμόζεται η συνεπιμέλειαμετά από ένα χωρισμό ικανοποιείται το δικαίωμα των παιδιώνγια ανατροφή και από τους δύο γονείς1,οι οποίοιείναι υπεύθυνοι από κοινού για την ανατροφή τους, μείσο χρόνο εναλλάξ στις κατοικίες και των δύο γονέων σε καθημερινή βάσηκαι διακοπές.Πολλές χώρες έχουν εισαγάγει στη νομοθεσία τους την κατά νομικό τεκμήριο (δηλ.υποχρεωτικά) κοινή ανατροφή, πχ Γαλλία, Σουηδία, Αυστρία, Ελβετία, Δανία, Βέλγιο,Αυστραλία, ΝότιοςΑφρική,Βραζιλία, Μεξικό,25 πολιτείες των Η.Π.Α., η Καταλονία κ.α..Μια βασική ανησυχίασε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες που θεσπίστηκε η συνεπιμέλειαυπήρξε το ότιμπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αντιδικίαςκαι στις συγκρούσειςανάμεσαστους δύο γονείς λόγω ασυμφωνιών.Ωστόσο, η εμπειρία των χωρών αυτών καθώς και των διεθνών μελετών είναι ακριβώς η αντίθετη! Στην Καταλονία οιπροσφυγές για έμφυληβία μειώθηκαν από 6155 το 2010, που θεσπίστηκε η συνεπιμέλεια,σε 5403 το 2013 (-12.22%) και στη Βαλένθια από 4712 το 2011, που θεσπίστηκε η συνεπιμέλεια,σε 4056 το 2013 (-13,9%)2. Στην Αυστραλία, κατά τοέτος πριν την θέσπιση συνεπιμέλειας (2006) έγιναν 45.004 προσφυγές στα οικογενειακά δικαστήρια, ενώ κατά το αμέσως επόμενο έτος 27.313 και το μεθεπόμενο 18.633(-58,6%)3!Σε κάθε περίπτωση,μια σύγχρονη ανασκόπηση 27 μελετών έδειξε ότι τα παιδιά ωφελούνταισημαντικά από την συνεπιμέλειαακόμη και σε περίπτωση υψηλών επιπέδων σύγκρουσης μεταξύ των γονέων4.Παιδιά που ανατράφηκαν σε συνεπιμέλεια ήταν πιο ικανοποιημένα από αυτό το καθεστώς και είχαν καλύτερη προσαρμοστικότητα μακροπρόθεσμα σε σχέση με παιδιά σε αποκλειστική επιμέλεια, ανεξάρτητα από τα επίπεδα σύγκρουσης μεταξύ των γονέων. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι αρχικά στο 80% των περιπτώσεων ο ένας ή και οι δύο γονείς διαφωνούσαν με το καθεστώς της συνεπιμέλειας5.Τέλος, αναφορικά με τη σύγκρουση μεταξύ δύο γονέων λεπτομερείς έρευνες δείχνουν ότι, στο 1/3 τουλάχιστον των περιπτώσεων, ο ένας από τους δυο γονείς υποκινεί την αντιπαλότητα ενώ ο άλλος συνήθως «υποχωρεί» και επιδιώκει συμφιλίωση6. Η ενδεχόμενη πρόκριση του καθεστώτος της αποκλειστικής επιμέλειας σε υποθέσεις «υψηλής σύγκρουσης» με αντιδικία, στέλνειτο λανθασμένο μήνυμα ότι η διατήρηση της έντασης μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο χρόνο ανατροφής με τον ένα μόνο γονέα. Κάτι τέτοιο θέτεισε δεύτερη μοίρα το ύψιστο συμφέρον του παιδιούτοοποίο είναι να ανατρέφεται και από τους δύο γονείς, αφήνοντας στο προσκήνιοτην βλαπτική εμμονήτου γονέα που αντιτίθεται στην κοινή ανατροφή.Η συνεπιμέλεια των παιδιών μετά από ένα χωρισμό σχετίζεται με μείωση την έντασης και των συγκρούσεων ανάμεσα στους γονείςκαι προαγωγή της συνεργασίας μεταξύ τους, ακόμη και σε διαζύγια υψηλής σύγκρουσης με αντιδικία. Η θέσπιση της υποχρεωτικήςσυνεπιμέλειας των παιδιών μετά από ένα χωρισμό, επί απουσίας άλλης συμφωνίας μεταξύ των γονέων, αποτελεί προϋπόθεση για την εξασφάλιση ομαλής και χωρίς εντάσεις ανατροφή των παιδιών.«Ενεργοί Μπαμπάδες, για τα δικαιώματα του παιδιούAMKE»1Απόφαση 2079/2015 του Συμβουλίου της Ευρώπης2ΣτοιχείααπόSpanish“Consejogeneraldelpoderjudicial,” 2014 3VezzettiV (2009) “Il figlio di genitori separate,” rivista SIPPS, Italian society for social and preventive pediatrics. N 3–4: 5–8.4Nielsen L 2017 Re-examining the research on parental conflict, coparentingand custody arrangements. Psychology, Public Policy and Law 23, 211-2315Maccoby EE, Buchanan CM, Mnookin RH, et al. (1993) Postdivorce roles of mother and fathers in the lives of their children. Journal of Family Psychology 24: 34–35.6Kelly, J. B. (2003). Parents with enduring child disputes: Multiple pathways to enduring disputes. Journal of Family Studies,9, 37–50
Με Εκτίμηση,
Νικόλαος Σορολής
Πολιτικός Μηχανικός
6972874668
2109634325
