Ο ΙΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΝΟΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

Υπόγειος κάδος απορριμμάτων με σάκο που απαιτεί αυτοκίνητο με γερανό.

Λίγο πιο κάτω σύστημα τριών ρευμάτων για κανονικά, ανακυκλώσιμα συσκευασιών και βιοαπόβλητα που απαιτεί ένα άλλο σύστημα αποκομιδής (αυτά και τα δύο πάνω στο πεζοδρόμιο).

Και πάρακάτω ένα τρίτο σύστημα με ανακυκλώσιμα και βιοαπόβλητα, το κλασικό αντιαισθητικό και σπασμένο.

Και δεν μιλάμε για το περιεχόμενο άστο καλύτερα. Ευτυχώς που οι πολίτες δεν ξέρουν τι πρέπει να πετάνε στον καφέ κάδο, αλλιώς θα τρέχαν τα ζουμιά στους δρόμους και θα είχαμε και σίγουρο τραυματισμό εργαζόμενου στη καθαριότητα.

Και το κράτος εδώ και 50 χρόνια δεν έχει βγάλει καμία οδηγία προς τους δήμους για το ποιο σύστημα και πως πρέπει να το χρησιμοποιούν. Ποτέ κανείς δεν απάντησε στην ερώτηση: «μεταλλικός ή πλαστικός κάδος;» Και τώρα προμηθεύονται καφέ κάδους βιοαποβλήτων 900 λίτρων. Υλικό που δεν αντέχει 900 κιλά να αδειάσει σε απορριμματοφόρα και ήδη οι κάδοι στους δρόμους αφού έχουν σπάσει σχεδόν όλοι μέσα σε έξι μήνες, έχουν αρχίσει να δημιουργούν και καμπυλότητες. Για να μην αναφέρω βέβαια ότι την επομένη της κατάθεσης του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα στην Ε.Ε. όπου βασικό άξονα αποτελεί η ηλεκτροκίνηση, οι δήμοι προμηθεύτηκαν 80 ντιζελικίνητα φορτηγά στην Αττική.

Εχω την αίσθηση ότι οι νοήμονες πολιτικά Ελληνες είναι οι μεγαλύτεροι πατριώτες όλου του κόσμου. Ενω τους πιέζουν αφόρητα να εγκαταλείψουν την χώρα, αυτοί επιμένουν να μένουν στον τόπο που γεννήθηκαν παρά το τεράστιο κόστος.